Onbeschrijfelijk verdriet
Het gebeurt niet vaak, maar vandaag is ons gebouw gesloten. Vorige week viel er een brief op de mat dat er gewerkt zou worden aan het elektriciteitsnetwerk waardoor we vandaag tussen 9 en 17 uur geen stroom hebben. En dat betekent geen licht, geen verwarming en geen koffie.... Een gepland overleg met de vrijwilligers van de kledingwinkel kan op een andere locatie doorgang vinden en dus vertrek ik op tijd richting Hilversum. Het licht werkt nog en de verwarming ook als ik in het korps aankom, maar verder is het stil in het gebouw en dat voelt onwennig. Als ik na het overleg terugkom zit Amir in de hal naar zijn telefoon te staren. Hij heeft geen woning en een inkomen van zo'n 700 euro uit een paar krantenwijken. Het grootste deel van zijn geld gaat iedere week naar zijn moeder, die in een vluchtelingenkamp in Egypte verblijft. Hij kan pas voor zichzelf gaan zorgen als zijn moeder er niet meer is, zegt hij altijd. Amir is wellicht vaker in ons gebouw te vinden dan ik; hij heeft geen...