Gedreven door Liefde

Zo langzamerhand begint het een beetje te lopen, onze Oekraiense maaltijd op de vrijdag. In het begin stonden er vijf mensen in de niet al te grote keuken eten klaar te maken en dan was het om twee uur nog niet klaar. Bezoekers die ongeduldig wachtten en dan maar - zonder lunch - naar huis gingen terwijl al het eten meeging naar de Oekraine opvang.Dat gaat nu een stuk beter en dus kun je bij ons genieten van heerlijke soep, salades en een goed gevulde warme hap!    In de aanloop naar de samenwerking met de Oekraine opvang hier in Hilversum, kwam ook Pavel ter sprake, een 68-jarige man, die iedere dag met zijn ziel onder zijn arm in de opvang verbleef en zijn dagen vulde met veel te veel drank. Of hij bij ons niet wat zou kunnen doen? Natuurlijk kan dat, maar wat laat je iemand doen die geen woord Nederlands spreekt of verstaat? 'Laat hem maar een keer komen, dan ga ik wel kijken wat er mogelijk is' liet ik de contactpersoon bij de opvang weten. En zo zat ik een paar dagen late...

Het is een beetje jammer dat we niet zo goed in staat zijn om inzichtelijk te maken wat we nou eigenlijk allemaal doen in onze buurthuiskamer. Jazeker, bijzondere verhalen te over, maar die geven natuurlijk geen representatief beeld van de 'gemiddelde' bezoeker. Gelukkig wordt de huiskamer ook bevolkt door gezellige buurtbewoners, die binnenlopen voor een kop koffie, door ouderen die behoefte hebben aan een praatje of iemand die een vraag heeft over het één en ander.  Triest genoeg kent een 'gemiddelde' dag ook veel zorgen voor onze vrijwilligers. Een bewoner komt melden dat er een dakloze op de parkeerplaats van de flat ligt te slapen. We willen onze directe omgeving graag te vriend houden dus wordt David wakker gemaakt en vriendelijk verzocht om ergens anders zijn roes verder uit te slapen. Een uurtje later tref ik hem, diep in slaap, languit op de grond, een straat verderop. Wat had ik hem graag een matras gegund... David kan bij ons douchen, z'n kleren worden ge...