Gedreven door Liefde

Hij staat een beetje onwennig om zich heen te kijken. Slank postuur, lang haar in een staartje, beetje nonchalant gekleed en overduidelijk voor de eerste keer over de drempel gestapt van onze buurthuiskamer. Ik stel me voor en vraag of ik hem ergens mee kan helpen. "Nou dat weet ik niet, maar ik heb een beetje een probleem, denk ik" is zijn antwoord. Ik stel voor om verder kennis te maken en ga hem voor naar mijn kantoor.  Evert, heet hij en wat ik uit zijn, enigszins verwarde, verhaal opmaak is dat zijn uitkering is stopgezet... al een paar maanden geleden en dat zijn geld nu wel zo'n beetje op is. Hij heeft geen idee wat hij nu moet doen. Doorpratend wordt zijn verhaal niet echt veel duidelijker. Op mijn suggestie om contact op te nemen met zijn contactpersoon bij de sociale dienst, valt hij stil en verschiet van kleur. Hij weet niet wie dat is en kan het ook niet nakijken. Hij heeft geen telefoon, geen e-mail, geen internet en weet ook niet waar zijn DigiD is.  Mijn co...

  "Silvia... o, gelukkig je bent er nog!" komt Joke opgelucht mijn kantoor binnen. "Hij is er weer en volgens mij is ie behoorlijk dronken!". Dat laatste blijkt een understatement te zijn... Maarten is echt ladderzat en kan nauwelijks op zijn benen staan. Als ik binnenkom kijkt hij mij met zijn te glimmende ogen stralend aan en pakt mijn hand vast. Vervolgens trekt hij mij een beetje naar zich toe en probeert zijn hand op mijn billen te leggen, waarop ik mijn armen wat verder strek om een beetje op een gezonde afstand te blijven. "Wat ben ik blij dat ik jou zie" brengt hij met veel moeite uit. Op mijn vraag wat ik voor hem kan doen, maakt hij een paar seksueel getinte opmerkingen. Hij wil wel graag wat eten, een broodje met mij erop.... Met moeite mijn lachen inhoudend vertel ik hem dat ik al verkocht ben, dus dat hij mag kiezen uit kaas, ham of zoet beleg. Met dat antwoord is hij niet echt tevreden en probeert het nog even met "Ahhhh, ik wil echt jou...

Het is behoorlijk rustig deze middag. Er zijn geen vrijwilligers om de huiskamer te bemensen, dus hou ik de deur van het kantoor open zodat ik de boel wel een beetje in de gaten kan houden. Peter en Natalie zitten een filmpje te kijken in de hal en Leonard en Paul zitten in de huiskamer. Opeens stormt Natalie ons kantoor binnen met de mededeling dat Jan de ham heeft gejat die op de bar van de keuken lag. Ik loop achter haar aan en loop bijna een vloekende en tierende Jan in de armen. "Dat klerewijf, moet haar kop houden! Ze is niet te vertrouwen..." en hij gaat nog even door met het roepen van allerlei fraaie typeringen. "Natalie heeft niets verkeerd gedaan en ik zou het fijn vinden als je de ham weer even teruglegt" zeg ik tegen Jan. Hij kijkt me verwilderd aan maar tilt direct zijn shirt op en haalt drie pakjes ham uit zijn broeksband. "Stom wijf" komt er uit zijn mond, niet gericht tegen mij, maar tegen Natalie. Ik probeer hem voorzichtig naar de huisk...

Als Hilversum op 4 maart 1424, als dorp met een eigen bestuur, zelfstandig wordt is dat natuurlijk in 2024 reden om d e 600ste verjaardag uitbundig te vieren. En bij feest hoort taart! Ook bij het Leger des Heils, want het is best bijzonder om als organisatie ruim 100 jaar deel uit te maken van die Hilversumse gemeenschap. Na de zondagse samenkomst (kerkdienst) genieten de bezoekers van de speciale Hilversum 600 taart. Al snel druppelen ook andere bezoekers de buurthuiskamer binnen. Maryia uit Oekraïne met de kinderen... Een man en vrouw, die allerlei mensen van vroeger opnoemen die ik vaag van naam ken, en die vervolgens tot de conclusie komen dat ik hier nog niet zo lang kan werken... Een vrouw die jaren geleden bij het Leger 'kerkte' en vindt dat het wel heel gezellig geworden is in de huiskamer...   Ook de doordeweekse bezoekers vinden de weg naar de koffie met taart... Martin, met zijn grote mond maar o zo klein hartje, die iedere dag meerdere keren in de huiskamer te vin...