Posts

Allemaal beestjes....

Afbeelding
Ze is al weer een paar dagen terug uit Spanje, waar ze - zonder resultaat - geluk had gezocht dat ze in Nederland niet had kunnen vinden. Het leek mij verstandig om even een gesprekje met Maria aan te knopen want ze maakt een verre van gezonde indruk. Haar verhaal is behoorlijk onsamenhangend... iets met mensen die ze niet vertrouwde, medicijnen, geld en een verwijderde milt. Ik kan er geen touw aan vastknopen. Op mijn vraag of ze denkt dat ze iets onder de leden heeft, gelet op alle wondjes op haar armen en in haar gezicht, antwoordt ze ontkennend en een beetje bozig. Hoe kan ik zoiets denken? Ik probeer uit te leggen dat er meer mensen in de huiskamer komen en dat ik daarom wel op hygiëne en dergelijke moet letten. Volgens Maria is er echt niets aan de hand en ik laat het maar even zo. In de lokale opvang is Maria, sinds haar terugkeer in Nederland, niet welkom omdat ze eerder gemaakte afspraken aan haar laars heeft gelapt. Noodgedwongen slaapt ze op straat en we proberen haar regelm...

In het diepe duister van de wereldnacht...

Afbeelding
  Het is niet een heel bekend kerstlied dat begint met bovenstaande regel en dat we zingen op muziek van Gustav Holst, een Engelse componist, vooral bekend van de suite ‘The Planets’. Tijdens de kerstvieringen in de afgelopen weken klinkt dit lied verschillende keren. 'In het diepe duister van de wereldnacht, werd een Kind geboren dat Gods heil ons bracht’. Ik hoor het wel, maar bij mij blijven alleen die eerste zeven woorden hangen; op de een of andere manier wil de rest van het lied niet echt ‘landen’. Het diepe duister van de wereldnacht…  tweeduizend jaar geleden? 2025? Duister dat we zo graag op afstand houden; natuurlijk komt het wel binnen via tv of app, maar het raakt maar beperkt. We kijken ernaar en staan weer op om koffie te zetten, boodschappen te doen of verder te gaan met waar we mee bezig waren. Het diepe duister van de wereldnacht… en mijn gedachten dwalen af naar Yousef, die zo goed bezig was om zijn leven weer op de rit te krijgen, maar op de vlucht slaat nad...

Mijn hart huilt...

Afbeelding
Het zal een jaar of twee geleden zijn dat ik aan het bureau van een van de wethouders zat om het te hebben over zijn uitspraak dat 'dakloosheid in onze gemeente niet zo'n issue is'. Mijn ervaring was namelijk een heel andere en daarover wilde ik graag van gedachte wisselen. En eerlijk is eerlijk, hij nam alle tijd om naar mij te luisteren. Of er daarna veel veranderd is? Nou dat niet.... Dat het weer herfst is merken we ook in de buurthuiskamer. Buiten vallen de blaadjes, regent en stormt het, maar binnen ook. Manuela is weer binnen komen waaien na een avontuur in Spanje, waar ze blijkbaar niet heeft kunnen vinden waar ze naar zocht. De afgelopen dagen is ze steeds weer met verkeerde mensen mee geweest om maar ergens onderdak te hebben en nu zit ze al de hele ochtend huilend aan de telefoon... Joeri, die gelukkig nog beschikt over een redelijk netwerk, maar toch weer zijn plek in de dag-en nachtopvang is kwijtgeraakt door middelengebruik, verblijft nu op een camping ergens ...

Om te huilen

Afbeelding
We hadden hem   een hele tijd niet gezien, maar opeens is Pawel er weer. Hij ziet er slecht uit en is ook moeizaam aanspreekbaar. Met zijn pet op en grote rugzak om sjokt hij de huiskamer binnen. Hij drinkt een kop koffie en voor we er erg in hebben verdwijnt hij weer. De een weet te vertellen dat hij zijn ID-kaart kwijt is, de ander dat hij van de week nog door de politie geboeid werd afgevoerd wegens overtreding van het hem opgelegde centrumverbod. Van een kort gesprekje met hem word ik niet veel wijzer over hoe het nou met hem gaat. Hij moet contact opnemen met de Poolse ambassade om een nieuwe ID-kaart aan te vragen, maar hij heeft geen moed om daarvoor een computer bij de bibliotheek op te zoeken. Als we de volgende dag even een broodje bij de Mac gaan eten (omdat naar huis gaan voor de derde avond op rij geen optie is en de diepvriezer leeg was) komt Pawel aangesjokt. Hij ziet er niet beter uit dan de vorige dag, laat zich neervallen op een stoel en legt zijn hoofd op het taf...

Eerste hulp bij kiespijn

Afbeelding
We hadden hem al een tijdje gemist, maar opeens is hij er weer iedere dag. Een paar maanden geleden liep hij op straat na door zijn moeder uit huis gezet te zijn. De reden volgens Yousef? Hij had zich - als moslim - bekeerd tot het christendom en dat konden moeder en oma niet op prijs stellen. Na een praatje met Yousef ben ik weer helemaal op de hoogte. Ja, hij heeft een paar maanden op straat rond gehangen, maar verblijft nu in de dag- en nachtopvang. Hij heeft besloten zo snel mogelijk zijn leven weer op de rit te krijgen. Of wij hem daarbij willen helpen? Hij wil graag een stukje mentale support en uiteraard gaan we ons best doen om hem te ondersteunen waar mogelijk. Iedere dinsdag komt hij de rapportage van de Jellinek laten zien zodat we weten dat hij echt clean is. Dit gaat al maanden goed en daar is Yousef terecht supertrots op en wij ook! Af en toe doet hij wat klusjes in het gebouw en daarvoor krijgt hij een cadeaukaart van een supermarkt in de buurt of mag hij naar de kapper....

HONGER!!!

Afbeelding
Het zal in november twee jaar geleden zijn dat er een mailtje binnenkwam met een verzoek om een kerstpakket. Omdat we de aanvrager niet kenden en we ook niet 'zomaar' kerstpakketten weggeven besloot ik om er maar even een bezoekje aan te wagen. En inderdaad... de situatie was niet echt heel feestelijk te noemen, ook al waren de feestdagen in aantocht. Een kale betonnen vloer, niets om op te koken, man met een herseninfarct, schuldsanering etc. Het verhaal aanhorend van Roelie, begreep ik wel dat een kerstpakket hier wel op zijn plaats zou zijn. Aldus geschiedde.... Inmiddels is het echtpaar regelmatig te vinden in de kledingwinkel, is er een elektrische kookplaat voor ze geregeld en helpen we ze regelmatig met een gratis kledingkaart of een 'bon'  van één van de goedkopere supermarkten in Hilversum. De bonnen, die tegenwoordig van plastic zijn, maar gelukkig wel opnieuw op te laden, liggen in de la van mijn bureau. Vorige week grote stress omdat ik blijkbaar twee gebrui...

All I want for Christmas

Afbeelding
Twee jaar geleden hadden we een 'Christmas Sing Along' gepland, die niet doorging vanwege flinke ijzel. Gelukkig kan deze muzikale middag, met een vlot programma met klassieke en eigentijdse kerstliedjes, dit jaar wel doorgaan. De zaal is gevuld met meer dan zeventig mensen die genieten van 'Stille nacht' tot 'All I want for Christmas is You!' Op de een of andere manier komt dat laatste liedje flink bij mij binnen... Ik hou helemaal niet zo van kerst; het is een drukke tijd die meer in het teken staat van hard werken, veel organiseren en van het bemoedigen van mensen die in deze weken extra geconfronteerd worden met alles wat ze niet meer hebben. Maar h et liedje zet me even stil, raakt me! T ot slot zingen we het 'Ere zij God' en ik zie vanuit mijn ooghoeken Nadine meezingen... Na afloop ontmoeten we elkaar in de huiskamer, er zijn sandwiches en er hangt een gezellige sfeer. Geer staat drinken uit te delen samen met Nadine en als ik dat zie kan ik wel j...