Gedreven door Liefde

Dinsdagmiddag gaat mijn mobiele telefoon.... "Hallo Silvia, met Merel!". Het klinkt alsof ik Merel al jarenlang ken maar in mijn geheugen doemt zo snel geen gezicht op. Ook haar naam doet geen lichtje branden. "Goedemiddag, Merel", antwoord ik op zo'n neutraal mogelijke toon die in het midden laat of ik nou wel of niet weet wie ik aan de telefoon heb. "Kan ik morgenmiddag langskomen voor een opdracht voor school?". Bij mij gaat nog steeds geen lampje branden en dat wijt ik dan maar aan mijn leeftijd, dus reageer ik met een "Je moet me even op weg helpen. Wat voor opdracht en voor welke school?".  Merel zit op de Hogelschool voor Journalistiek en inderdaad spreek ik regelmatig studenten die voor de opleiding een interview moeten houden of een video moeten opnemen. Niet altijd zit ik op dit soort 'werkonderbrekingen' te wachten, maar naar mijn idee moet iedereen de gelegenheid krijgen om een vak te leren. Bovendien is het een mooie kans...

Een appje van Dorris... niet dat ik weet wie het is, maar het heeft iets te maken met asielzoekers en kleding. Heen en weer appen is ook zo'n gedoe, dus beter om maar even een afspaak te maken om face to face de situatie te bespreken. En nu zit ze tegenover me. Het hele asielgebeuren in Hilversum is wat complex. Er zitten nu 400 Oekraïense vluchtelingen op de Heuvellaan. Dit pand gaat gesloopt worden en een groot deel van deze bewoners gaan naar het Thebegebouw. Veel van deze mensen werken of hebben dagbesteding en redden zich aardig. In het Philips gebouw gaat een nieuwe groep Oekraïense vluchtelingen worden opgevangen. Wellicht wel 800. En dan hebben we ook nog de 'gewone' asielzoekers... die verblijven in Hotel Gooiland. Tachtig zijn dat er nu ongeveer. De opvang is opgestart vanuit de gemeente, maar nu gaat het COA het overnemen. Enerzijds beter, maar anderzijds moet er weer gedeald worden met nieuwe regels. En dat betekent onder meer dat er geen kledinguitgifte meer ma...

" Waar zouden we jullie mee kunnen helpen?" De vraag werd gesteld door een medewerker van een grote Gooise vastgoedonderneming. Regematig helpen medewerkers van verschillende bedrijven mee bij het bereiden en uitserveren van de maandelijkse maaltijd in de buurthuiskamer. Voor hen de gelegenheid om kennis te maken met een ander stuk werk van het Leger des Heils en voor ons de gelegenheid om ons verhaal, onze mensen onder de aandacht van het bedrijfsleven te brengen. Ik hoefde geen moment na te denken over het antwoord... we wilden al een hele tijd graag een douche in ons gebouw. Niet omdat de mensen in de rij staan om te kunnen douchen, maar omdat we regelmatig mensen ontmoeten die het heerlijk zouden vinden om even te kunnen douchen, om even warm en schoon te worden. Lekker schone kleren te kunnen aantrekken om na een maaltijd, toch - verdrietig genoeg - de straat weer op te moeten. Een aparte ruimte voor een douche hadden we helemaal niet, maar er zit een afvoerputje in het ...