Allemaal beestjes....
Ze is al weer een paar dagen terug uit Spanje, waar ze - zonder resultaat - geluk had gezocht dat ze in Nederland niet had kunnen vinden. Het leek mij verstandig om even een gesprekje met Maria aan te knopen want ze maakt een verre van gezonde indruk. Haar verhaal is behoorlijk onsamenhangend... iets met mensen die ze niet vertrouwde, medicijnen, geld en een verwijderde milt. Ik kan er geen touw aan vastknopen. Op mijn vraag of ze denkt dat ze iets onder de leden heeft, gelet op alle wondjes op haar armen en in haar gezicht, antwoordt ze ontkennend en een beetje bozig. Hoe kan ik zoiets denken? Ik probeer uit te leggen dat er meer mensen in de huiskamer komen en dat ik daarom wel op hygiëne en dergelijke moet letten. Volgens Maria is er echt niets aan de hand en ik laat het maar even zo. In de lokale opvang is Maria, sinds haar terugkeer in Nederland, niet welkom omdat ze eerder gemaakte afspraken aan haar laars heeft gelapt. Noodgedwongen slaapt ze op straat en we proberen haar regelm...