Eerste hulp bij kiespijn

We hadden hem al een tijdje gemist, maar opeens is hij er weer iedere dag. Een paar maanden geleden liep hij op straat na door zijn moeder uit huis gezet te zijn. De reden volgens Yousef? Hij had zich - als moslim - bekeerd tot het christendom en dat konden moeder en oma niet op prijs stellen. Na een praatje met Yousef ben ik weer helemaal op de hoogte. Ja, hij heeft een paar maanden op straat rond gehangen, maar verblijft nu in de dag- en nachtopvang. Hij heeft besloten zo snel mogelijk zijn leven weer op de rit te krijgen. Of wij hem daarbij willen helpen? Hij wil graag een stukje mentale support en uiteraard gaan we ons best doen om hem te ondersteunen waar mogelijk.

Iedere dinsdag komt hij de rapportage van de Jellinek laten zien zodat we weten dat hij echt clean is. Dit gaat al maanden goed en daar is Yousef terecht supertrots op en wij ook! Af en toe doet hij wat klusjes in het gebouw en daarvoor krijgt hij een cadeaukaart van een supermarkt in de buurt of mag hij naar de kapper. Vorige week konden we hem nog blij maken met een kleedje en televisie voor op zijn kamer, dankzij een vriendelijke buurtbewoner. 

Of ik even tijd heb, vraagt Yousef. Natuurlijk, ik maak gewoon even tijd. Hij is heel goed bezig en is ook heel hard aan het sparen. Ik kan niet anders dan bevestigen dat hij goed bezig is. Of ik twintig euro voor hem heb, want hij heeft deze week zoveel gespaard, dat hij geen geld meer heeft. Ik moet wel een beetje lachen en probeer hem uit te leggen dat het niet de bedoeling is dat wij leefgeld verstrekken omdat hij spaart... Hij snapt het niet helemaal naar mijn idee, maar vertrekt zonder te mopperen.

Nog geen twee dagen later wil Yousef mij dringend spreken. Of ik paracetamol heb of ibuprofen, want hij heeft vreselijke kiespijn. Uit de altijd aanwezig voorraad haal ik een doosje pijnstillers en geef dat aan hem. En of ik ook twintig euro voor hem heb... ik kijk wat verbaasd, maar hij kijkt me met zijn lieve, donkerbruine ogen smekend aan en laat weten dat hij morgen naar de Jellinektandarts kan in Amsterdam, maar dat hij geen geld heeft voor de trein. Hij heeft zich goed voorbereid en laat alle 'bewijsstukken' zien, inclusief een blik op de boosdoener in zijn mond... de situatie is zo aandoenlijk dat ik een retourtje Amsterdam voor hem regel.

Als ik de volgende dag bezig ben met heel andere dingen omdat ik vrij ben, verschijnt er een Whatsappberichtje van een onbekend nummer met een foto, geen tekst. Eerst heb ik geen idee wat het voorstelt en van wie het berichtje afkomstig is, maar dan valt het kwartje!