Chaos

Soms is er niet veel voor nodig om een dag chaotisch te laten verlopen... Natuurlijk is het niet echt handig om een afspraak te maken om 10 uur in Hilversum als je pas om die tijd in IJmuiden van de boot af komt rijden na een paar dagen vakantie. Gelukkig doet Ina niet zo moeilijk en vermaakt ze zich nog wel even. Als we net in de auto zitten en de A9 oprijden gaat mijn telefoon en wordt er door onze kersverse stagekadet Maghali gemeld dat Egbert er is.... een 'beetje' vroeger dan afgesproken want hij zou om 17 uur komen om spullen op te halen die mee moeten naar Tsjechië. Hij heeft zijn programma een beetje omgegooid en het mijne nu ook! Gelukkig kan ik Maghali laten weten wat hij mee moet nemen zodat ze dat vast kunnen inladen. De rest zoek ik wel even bij elkaar als we in Hilversum zijn.

Als ik om 11 uur binnenwandel is Egbert in geen velden of wegen meer te bekennen. Nou ja, dan zal Richard over een paar weken de rest toch zelf mee moeten nemen. De eerste bezoeker die ik tegen het lijf loop gaat op haar gemak een heel medisch verslag doen van een oogingreep, die ze eerder heeft ondergaan en ondertussen probeer ik te bedenken hoe ik het gesprek kan beëindigen zonder gehaast en ongeïnteresseerd te lijken. In mijn ooghoeken zie ik een andere bezoeker in de huiskamer al opstaan en wenken... er moet even een goed idee gedeeld worden en dat kan niet wachten.

Het is maar goed dat Ina - in ieder geval met mij - alle geduld van de wereld heeft, want het is al ruim anderhalf uur te laat als we een plan bedenken om de muziek van de band uit te zoeken. Het lijkt een onmogelijke klus en we besluiten eerst maar eens alles uit te stallen en gaan aan de slag... Nog geen tien minuten later wordt gemeld dat Kees er is met de aanhanger. Of ik even kan helpen bij het uitladen van de soep. Zucht! We hebben vorige week al een paar honderd, niet te eten soep gekregen van een bedrijf in de buurt en ook dit keer is er weer een hele vracht van diezelfde soep. Gelukkig ook nog een paar blikjes knakworstjes. Mijn rug gaat na het opvissen van een paar honderd blikken soep uit een bak die in de aanhanger staat wel een beetje protesteren dus charter ik even een paar bezoekers uit het open huis om de klus verder af te maken. Irene en Maghali onderbreken hun activiteit ook maar even om alle blikken in het schap in de berging te krijgen. En dan nu de grote vraag hoe we deze Duitse, dikke, naar kool smakende schweinefleischsuppe weer zo snel mogelijk kwijtraken. 'O ja', deelt Piet terloops mee 'volgende week gaan we nog een lading ophalen!'. Alsof ik daar blij van ga worden!

Nog eerst even Evelien de nodige aandacht geven die in de huiskamer aan een of ander kussentje zit te werken. Haar beer met speen heeft ze dit keer thuisgelaten.... Vorige week - na een heel gesprek en uitnodiging van mijn kant om wat afleiding te zoeken door wat regelmatiger te komen - was ze nogal teleurgesteld in mij omdat ik mijn agenda met andere zaken had gevuld dan met aandacht voor haar. Nu dan maar even uitgelegd dat ik zo af en toe ook nog iets anders moet doen.

Ondertussen heeft Ina alle mappen geleegd en gaan we er even flink vaart in zetten, tenminste dat is de bedoeling. Of ik even wil komen kijken naar het tafeltje dat net is opgehaald, voor bij de nieuwe zithoek in de huiskamer. Dus ga ik het tafeltje even bewonderen en luister ook nog even naar een heel verhaal over een apparaat dat labeltjes in en uit kleding kan halen. En Ina maar fijn opruimen.... gelukkig kan ik toch nog even supporten. Na dik een uur is de papierbak overvol en is de voorraad muziek aardig geslonken. Alles wat niet compleet is, is verhuisd naar de papierbak. Ruimt lekker op! We laten de boel verder maar even de boel. Eerst maar even een kop thee om de hectiek van de dag weer even te laten bezinken.

Afbeelding: 123RF