Waar is de ham?

Het is behoorlijk rustig deze middag. Er zijn geen vrijwilligers om de huiskamer te bemensen, dus hou ik de deur van het kantoor open zodat ik de boel wel een beetje in de gaten kan houden. Peter en Natalie zitten een filmpje te kijken in de hal en Leonard en Paul zitten in de huiskamer. Opeens stormt Natalie ons kantoor binnen met de mededeling dat Jan de ham heeft gejat die op de bar van de keuken lag. Ik loop achter haar aan en loop bijna een vloekende en tierende Jan in de armen. "Dat klerewijf, moet haar kop houden! Ze is niet te vertrouwen..." en hij gaat nog even door met het roepen van allerlei fraaie typeringen.

"Natalie heeft niets verkeerd gedaan en ik zou het fijn vinden als je de ham weer even teruglegt" zeg ik tegen Jan. Hij kijkt me verwilderd aan maar tilt direct zijn shirt op en haalt drie pakjes ham uit zijn broeksband. "Stom wijf" komt er uit zijn mond, niet gericht tegen mij, maar tegen Natalie. Ik probeer hem voorzichtig naar de huiskamer te loodsen, zodat Natalie uit zijn gezichtsveld verdwijnt. "Waarom neem je nou die ham mee?" vraag ik nieuwsgierig. "Omdat ik honger heb en niets te vreten, natuurlijk" is het verontwaardigde antwoord. Ik besluit om Jan in de huiskamer neer te zetten waar op dat moment toch niemand is. Blijkbaar zijn ze gevlucht voor de herrie. Ik schenk een kop koffie voor hem in en vraag wat hij wil eten. Er blijft stoom uit zijn oren komen, maar hij wil wel graag een bord pasta. De magnetron heeft een beetje meer tijd nodig dan het geduld van Jan blijkbaar aankan, want als ik met een dampend bord eten de huiskamer binnenloop, verdwijnt hij net door de voordeur naar buiten. Gelukkig zit er nog een stel mensen in de hal die ik blij kan maken met een warme maaltijd....