Cocaine Anonymous
"Of de zithoek in onze kledingwinkel te huur is?" was de vraag in de mail die we ontvingen van twee dertigers. Nee, die is niet te huur, maar de vraag was bijzonder genoeg om met de betreffende dames in gesprek te gaan. De goeduitziende en goedlachse dames vertelden dat ze op zoek waren naar een ruimte om een zelfhulpgroep te starten voor mensen die kampen met verslaving. Ze waren bij een andere kerk geweest, maar daar vroegen ze 180 euro huur per avond. Op mijn vraag wat er wel mogelijk was qua huur viel het even stil. Eigenlijk niets... of hooguit 5 euro per avond voor de koffie.
"Wat is precies de bedoeling van de bijeenkomsten?" vroeg ik, om een beter beeld van de situatie te krijgen, waarop beiden hun verhaal vertelden over de periode dat ze zelf verslaafd waren aan cocaine. Over hun gevecht om hier vanaf te komen en hoe dit uiteindelijk gelukt is met behulp van een zelfhulpgroep die werkt volgens de Minnesota methode, een stappenplan om de verslaving onder controle te krijgen. Voor zichzelf zijn ze ervan overtuigd dat alleen een leven met God heelheid brengt in gebroken mensenlevens, maar opdringen aan een ander is zeker niet de bedoeling. Zingeving vinden is wel een essentieel onderdeel van de methode.
Diep geraakt door hun verhaal was het voor mij als snel duidelijk dat we dit initiatief zouden moeten omarmen. We reserveerden voor hen de buurthuiskamer op de maandagavonden, zorgden voor een gastvrije vrijwilliger en voor voldoende koffie/thee en koekjes...
Acht tot tien mensen was de hoop voor de opkomst op de eerste avond. Reclame maken voor de avonden zou pas worden gestart als er niet voldoende mensen zouden deelnemen. De eerste avond komen er ruim twintig mensen... de weken erna zitten er iedere week ruim dertig, overwegend jonge mensen. De meetings gaan altijd door, ook op tweede kerstdag en op nieuwjaarsdag! Verslaafden hebben regelmaat en duidelijkheid nodig, maar vooral elkaar, vooral voorbeelden om te zien dat het echt anders kan!
Inmiddels hebben verschillende deelnemers de eerste stappen van het programma afgerond wat werd gevierd met familie en vrienden. Wat de deelnemers zo fijn vinden in de buurthuiskamer? De warmte, gezelligheid en gastvrijheid van de locatie en vrijwilligers. En wat wij zo fijn vinden aan deze groep mensen? De warmte, gezelligheid en gastvrijheid van de deelnemers, iedere keer als we even 'aanhaken' bij de start van een meeting! Als locatie worden we van deze activiteit niet rijker, maar de kansen die verslaafde mensen op deze wijze krijgen zijn onbetaalbaar....

Reacties
Een reactie posten