Even schakelen...



Met maar twee afspraken in mijn agenda lijkt vandaag bijna te mooi om waar te zijn en in schril contrast te staan met de andere dagen van deze week. Mooi even de tijd om even mail weg te werken en de financien en registratie bij te werken. Het is dan ook even schakelen als drie van de vier vrijwilligers zich vandaag om gezondheidsredenen afmelden. De overgebleven vrijwilliger plus stagiaire kunnen prima voor de koffie en gezelligheid zorgen, maar daar hebben ze dan ook wel hun handen vol aan. 

Of ik even kan helpen met de beamer? De kerkzaal is verhuurd voor een training van medewerkers van een andere afdeling van het Leger des Heils en de presentatie verschijnt niet op het scherm... Ondertussen gaat mijn telefoon voor de belafspraak om 9:15 uur en met de telefoon tussen mijn oor en schouder geklemd, probeer ik het beamerprobleem op te lossen. Gelukkig is de koffie en thee voor de deelnemers al gezet, ook al liggen de koekjes voor bij de koffie nog in de achterbak van mijn auto.

Zijn er ook uitrijkaarten voor de parkeergarage? Waar moet de doos met washandjes heen? En die dozen met serviesgoed? Ik heb hier een meneer aan de telefoon... iets over onderdak, kan jij hem even te woord staan? Er is hier iemand die iets moet vervangen ten behoeve van het internet. Kan dat? Kan jij even mijn bewindvoerder bellen? Ook dat kan... we zijn pas drie kwartier verder. 

Wie de tosties gaat maken vandaag? En de lunch voor de mensen van de training? Gelukkig is er versterking gekomen, dus kunnen we de taken een beetje verdelen... Geer doet de soep en ik de tosties. De lunch maken we tussendoor wel klaar. Mijn afspraak van 10:30 uur is er, waar ik vervelend genoeg niet de tijd aan kan besteden die ik zou willen. 

Of ik even geld kan wisselen? Is er nog kaas en ham? Nee, dus... even snel halen bij Hoogvliet. Er loopt iemand binnen voor het ophalen van zijn post, die ook even zijn hart moet luchten. Bijna direct erna een dame die graag Nederlandse taalles wil. Ik geef maar even een visitkaartje en vraag haar om mij morgen te bellen. Er moeten 7 tosties worden gemaakt, of nee, 9... nee, het zijn er 12. De vrijwilliger uit de kledingwinkel komt er 3 halen, ook al is ze nog helemaal niet aan de beurt.

Of ik even tassen kan meenemen als we zo spullen gaan ophalen bij Lidl? Of ik even het geldkistje uit de kast kan halen want het kantoor is op slot? Ondertussen maak ik met Geer de lunch klaar en dekt Joke de tafels. Moeten er kopjes of bekertjes op tafel? En soepkommen? 

Of ik een beetje kan opschieten, vraagt Kishna, want we moeten om 13 uur bij Lidl zijn om spullen op te halen. Jammer dat ik de verkeerde afslag neem waardoor ik net te laat kom en Martin en Kees de spullen al aan het inladen zijn. We mogen regelmatig artikelen ophalen die zijn ingekocht als samples, maar dit keer is het zoveel dat het busje 2x moet rijden en ook Martin en ik onze auto hebben volgeladen. We klagen uiteraard niet! Alles wat is opgehaald moet ook worden uitgezocht en opgeruimd. Dat is voor vandaag bijna onbegonnen werk dus er wordt grofweg gesorteerd... morgen weer een dag.

Net als ik op het punt sta om de deur uit te gaan omdat er thuis toch nog echt even wat administratief werk moet worden gedaan, komt Maarten binnenstrompelen, nauwelijks in staat om op zijn benen te staan vanwege de hoeveelheid genuttigde alcohol. Op zijn eigen dubbelzinnige, dronken wijze vraagt hij 'of ik echt geen zin heb om eh....?' Nee, ik heb geen zin om eh... ik heb zin om even te gaan doen wat ik deze dag had willen doen; rustig achter mijn bureau zitten en mijn mail wegwerken!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Mijn hart huilt...

HONGER!!!

Om te huilen