Slager

"Heb je even tijd voor mij?", vraagt Monique, ' tien minuutjes maar'. Omdat ik net de vloer van de kerkzaal in de was aan het zetten ben, vraag ik of ze nog even kan wachten, want hiermee stoppen is nu niet echt handig. Zodra ik klaar ben ga ik naar de huiskamer om het verhaal aan te horen. Monique stelt mij voor aan een knappe, niet echt Nederlands uitziende jonge vrouw. De naam ben ik alweer vergeten.... Annie is toch gemakkelijker te onthouden voor een Nederlander.

Ze heeft de Nederlandse nationaliteit, was getrouwd en heeft twee kinderen, allebei in Nederland geboren. Na hun huwelijk ontpopte de eerst zo tolerante echtgenoot zich tot een dwingeland die het niet eens was met de apothekersopleiding van zijn vrouw. Het was beter om te stoppen en nog beter om in Saoudi Arabie te gaan wonen. Dat hield ze niet lang vol.... geen vrijheid, geen eigen mening, gewoon veroordeeld tot het aanrecht. En dus besloot ze om eind december terug te gaan naar Nederland. Hij is dan wel geen liefdevolle echtgenoot, maar wel een liefdevolle vader. Haar kinderen heeft ze bij hem achtergelaten voorlopig.
Een paar weken vond haar nicht (met man en kinderen) het geen punt om haar onderdak te verlenen, maar nu moet ze maar zelf iets zoeken. Maar waar?
Ik laat haar maar starten bij de Cocon in de hoop dat ze een vrouw niet op straat laten staan... en druk haar op het hart dat ze vooral niet moet zeggen dat ze vast nog wel een paar nachten bij haar nicht kan slapen. Monique gaat wel even met haar mee, die trekt zich het lot wel erg aan van deze vrouw. Ik vraag waar ze elkaar van kennen? "Van de slager" is het antwoord van Monique...