Feest met een rauw randje...

Als Hilversum op 4 maart 1424, als dorp met een eigen bestuur, zelfstandig wordt is dat natuurlijk in 2024 reden om de 600ste verjaardag uitbundig te vieren. En bij feest hoort taart! Ook bij het Leger des Heils, want het is best bijzonder om als organisatie ruim 100 jaar deel uit te maken van die Hilversumse gemeenschap.

Na de zondagse samenkomst (kerkdienst) genieten de bezoekers van de speciale Hilversum 600 taart. Al snel druppelen ook andere bezoekers de buurthuiskamer binnen. Maryia uit Oekraïne met de kinderen... Een man en vrouw, die allerlei mensen van vroeger opnoemen die ik vaag van naam ken, en die vervolgens tot de conclusie komen dat ik hier nog niet zo lang kan werken... Een vrouw die jaren geleden bij het Leger 'kerkte' en vindt dat het wel heel gezellig geworden is in de huiskamer...  

Ook de doordeweekse bezoekers vinden de weg naar de koffie met taart... Martin, met zijn grote mond maar o zo klein hartje, die iedere dag meerdere keren in de huiskamer te vinden is. Joris, met zijn gehavende gezicht omdat hij vorige week gevallen is. Eduard, die ondanks zijn uitdagende gewicht, met gemak een reusachtig stuk taart naar binnen schuift... en Ton, Mirthe en Daniël. 

Daniël, met zijn kapotte handen, die maar één biertje op heeft... hij vergeet erbij te vertellen dat het een biertje van 12% van de Aldi was. Daniël, die zo ongeveer zijn eigen hele doopceel licht en deelt met de andere bezoekers, maar echt geen coke meer gebruikt... beetje triest dat zijn ogen en hyper gedrag hem verraden. Daniël, die zit op te scheppen over gevangenisstraffen die hij nog moet uitzitten, maar tussen neus en lippen door vertelt dat hij vannacht weer is weggejaagd van zijn pas gevonden slaapplek... af en toe een paar weken gevangenisstraf betekent voor hem ook even verzekerd zijn van bed, bad en brood!

Zo jammer dat de wethouder binnenkomt als Daniël net is vertrokken, want formeel is dakloosheid in Hilversum geen issue. Zijn er geen of nauwelijks daklozen. Niet in de stad... wel bij het Leger des Heils.

Ruim tachtig stukken taart en aardig wat ontmoetingen met oude en nieuwe buurtgenoten verder, schuifelt Jannie de buurthuiskamer binnen met haar rollator. De kopjes zijn al afgewassen en het licht nog net niet uit, maar natuurlijk is er nog koffie met taart! Een uur later dan gepland rij ik naar huis en laat alle ontmoetingen nog even de revue passeren. Zeker het was feest, en er was taart en er waren nieuwe mensen, maar die rauwe randjes aan zo'n dag wennen nooit.