Passief agressief - 3
Ik kan er echt niets aan doen, maar ik sluit mensen snel in mijn hart. Ik ga van ze houden, met alle mooie en minder mooie kanten! Waar de één een vrouw ziet en ruikt die al weken niet heeft gedouched... zie ik iemand die een knuffel nodig heeft. Waar de ander een luie niet-Europeaan ziet... zie ik iemand die niemand heeft, alles kwijt is en niet in beweging kán komen. Als op Paasmorgen er twee niet zo fris uitziende mensen voor de deur van het gebouw op de grond zitten en één van onze mensen zegt dat er geen plaats is bij het Paasontbijt omdat ze zich niet hebben opgegeven, stijgt het schaamrood naar mijn kaken. Natuurlijk is er plaats!
En zo ben ik ook gaan houden van Noah! Natuurlijk heeft hij van alles niet goed gedaan, maar ik ben ook verre van feilloos in mijn leven geweest. Maar Noah is een beetje als een verloren zoon... hij heeft eindelijk de weg naar huis gevonden. Het gaat hem goed! Hij heeft een baan, een superleuke vriendin, een 'gewoon' huis en een geloofsfamilie waar hij zich thuis is gaan voelen. Die baan was trouwens nog wel een 'dingetje'...
Na het eerste sollicitatiegesprek bij dat bedrijf in Amsterdam zag Noah een vacature waar hij helemaal enthousiast van werd. Om een lang verhaal kort te maken; hij werd er aangenomen. Het contract kwam in de brievenbus en de begeleidende brief deed bij Noah de paniek toeslaan! Hij moest een Verklaring omtrent Gedrag inleveren en hij had geen idee of de korte periode van detentie deze in de weg zou staan. Een dilemma; eerlijk opbiechten of toch maar kijken waar het schip zou stranden. De VOG werd aangevraagd en... afgewezen. Noah belt me hierover in paniek op (tijdens onze vakantie ;)). Wat nu? We besluiten nog geen slapende honden wakker te maken. Hij heeft een advocaat die een bezwaarschrift gaat indienen, maar er moet wel een pleidooi bij van iemand die hem goed kent en een goed woordje voor hem wil doen. Het is toch te triest voor woorden dat iemand die in de relationele sfeer iets niet zo handig heeft gedaan en zijn leven weer zo goed op de rit heeft, niet aan het werk mag in de zorg. De term 'passief agressief' springt weer in mijn gedachten. Terug van vakantie en weer aan het werk, ga ik er maar even voor zitten en na maanden van spanning ligt eindelijk de zo fel begeerde, en o zo belangrijke Verklaring omtrent Gedrag op de deurmat van Noah! En ik.... ik ben zo dankbaar!

Geweldig gefeliciteerd voor Noah, nu nog
BeantwoordenVerwijderen