Even tussendoor...

Of ik even tijd heb om Ahmed te spreken, komt een stagiaire vragen. Eigenlijk niet, want we zijn net bezig om de collecteweek af te ronden en er ligt in emmers en collectebussen ruim 10.000 euro op kantoor. De geldtelmachine staat te ratelen. Maar Ahmed danst letterlijk en figuurlijk mijn kantoor al binnen... Hij staat van zijn ene been op het andere te springen met een briefje in zijn hand. Hij is zijn bankpas kwijt en nu kan hij zijn weekgeld niet opnemen, of ik even wat kan regelen met zijn bewindvoerder? Toevallig ken ik deze bewindvoerder dus de snelste manier is om even te bellen. Henk laat me weten dat hij 100 euro zal overmaken op de rekening van onze locatie, zodat ik Ahmed van zijn weekgeld kan voorzien. Ik laat hem tekenen voor ontvangst en geef hem 100 euro. O ja, of hij ook zijn bankpasje naar ons adres mag laten sturen? Hij vertrouwt de opvang waar hij verblijft niet zo heel erg. Natuurlijk, dat mag ook. Voor ik het weet hangt Ahmed om mijn nek en geeft me een, niet heel fris ruikende, zoen op mijn wang. En weg huppelt hij uit mijn kantoor, in de gang roept hij nog iets in de trant van: 'Jij is mijn engel!'. Nou dat is dan mooi in stijl, in deze weken voor kerst....